Corvo van boven naar beneden: het Cara do Índio-pad van de krater naar zee
PR01COR, het Cara do Índio-pad, steekt Corvo over van de rand van de Caldeirão op ongeveer 560 meter naar Praia da Areia: 10,3 km, ongeveer drie uur, zo'n 550 meter daling. De route langs de waterbassins, de kegel van Coroínha en het gezicht van basalt in de rots, hoe je de wandeling rond de boot van Flores inpast, en wat mist ervoor betekent.
Neem je het busje naar de Caldeirão, dan moet je beslissen hoe je weer beneden komt. Het busje brengt je terug, of je loopt. De wandeling is PR01COR, het Cara do Índio-pad, en die steekt het eiland over van de kraterrand op ongeveer 560 meter naar het enige zandstrand. Het gaat grotendeels bergaf, wat makkelijk klinkt, maar drie uur dalen over natte paden is zwaar voor de knieën. Op een heldere dag is het de beste manier om te zien hoe Corvo in elkaar zit.
De cijfers
- Lineair, 10,3 km, moeilijkheid gemiddeld.
- Ongeveer drie uur.
- Start bij het uitkijkpunt van de Caldeirão en eindigt bij Praia da Areia in Vila do Corvo.
- Ongeveer 550 meter daling, het grootste deel van de route tussen 300 en 560 meter.
Die cijfers komen van het regionale routenetwerk en de gemeente Corvo. Beide officiële folders staan op de pagina van de route op trails.visitazores.com, met een gps-track die je op je telefoon kunt zetten voordat je Flores of het dorp verlaat. Op die site staan de beschrijvingen van de twee routes op Corvo op de verkeerde pagina's; de folders kloppen wel.
Naar het startpunt
Als de boot aankomt, staan er busjes te wachten in de haven, en de rit naar het uitkijkpunt van de Caldeirão duurt ongeveer tien minuten. In 2022 kostte een retourrit € 10 per persoon; ben je van plan naar beneden te lopen, dan heb je alleen de rit omhoog nodig, dus spreek dat af met de chauffeur. Vanuit het dorp naar boven lopen om aan de route te beginnen kan, maar dat kost bijna twee uur extra klimmen.
Je kunt de route combineren met de krater. De rondwandeling in de Caldeirão, PRC02COR, is 4,8 km en ongeveer tweeënhalf uur, en onze gids over de kraterwandeling behandelt die. Samen is dat ongeveer vijfenhalf uur lopen.
Van de rand naar de waterbassins
Het eerste stuk volgt vanaf het uitkijkpunt de asfaltweg naar het zuiden. Bij een huis dat de eilanders het boswachtershuis noemen, sturen de markeringen je rechtsaf een pad op over de beek van Trevo en dan een zandweg op. De hoge hellingen hier zijn veen, aan de zuidkant van de vulkaan, en ze vangen de natte zuidwestenwind. Dit is het deel dat het vaakst in de wolken ligt.
De zandweg leidt naar een reeks kunstmatige waterbassins, aangelegd tussen 2002 en 2013 om oppervlaktewater voor het dorp op te vangen. De folder noemt dit gebied de Baldio, gemeenschappelijke grond zonder ommuurde velden. Op een heldere dag kijk je hiervandaan over naar Flores.
Coroínha, Pingas en het gezicht in de rots
Voorbij de bassins gaat het pad rond Coroínha, een kleine vulkaankegel waarvan de krater naar het zuiden openligt, boven de klif van Pingas. Dan komen de groene middelste hellingen, blijvend grasland met koeien, paarden en geiten. Sluit elk hek achter je en geef de dieren de ruimte.
Lager loopt het pad tussen droge stenen muren naar de westelijke kliffen. Vlak bij de rand, aan je rechterhand, ligt de basaltrots waaraan het pad zijn naam dankt: de eilanders zien er het profiel van een indiaan in. De kliffen eronder horen bij een beschermd gebied voor habitats en soorten. Ze zijn onbereikbaar, en Kuhls pijlstormvogels, visdiefjes en Macaronesische kleine pijlstormvogels broeden erop. Blijf hier op het pad; er is geen reden om dichter naar de rand te gaan.
Het steile stuk en het dorp
Vanaf de rots daalt het pad steiler via een kortere weg langs Azorendopheide en jeneverbes, voorbij oude schuilplaatsen die in de rots zijn uitgegraven. Verder naar beneden kijkt een uitkijkpunt uit over Vila do Corvo. Dit is het steilste deel van de wandeling, dus doe rustig aan als de stenen nat zijn.
Beneden steek je voorzichtig de weg over en loop je de oude wijk in. De smalle straatjes hielpen de eilanders in de 16e en 17e eeuw piratenaanvallen af te slaan. Onder het dorp liggen de "terras de baixo", kleine percelen binnen stenen muren die de wind van de gewassen houden, met wilgen langs de kust als windscherm en brandhout. De drie windmolens staan dicht bij de kust, en de route eindigt bij Praia da Areia, waar je kunt zwemmen. Onze wandeling door Vila do Corvo behandelt het dorp zelf, inclusief het Ecomuseum.
De wandeling rond de boot inpassen
Op een dagtrip vanaf Flores bepaalt de boot de grens. In september en begin oktober 2026 voer de openbare boot op dinsdag, donderdag en zaterdag, met vertrek uit Santa Cruz das Flores om 10:00 en uit Corvo om 16:00, wat je ongeveer vijf uur op het eiland geeft. Dat is genoeg voor alleen deze route, met tijd voor het strand aan het eind, maar niet ook nog voor de kraterronde. Hartje zomer is de tijd ruimer. De dienstregeling verandert door het jaar heen, dus kijk op atlanticoline.pt voordat je plant, en lees onze gids over een dagtrip voor de rest.
Naar beneden lopen heeft op een dagtrip één voordeel: je eindigt in het dorp, tien minuten van de haven, dus je staat nooit op de berg op een busje te wachten.
Weer en veiligheid
De folder raadt aan alleen bij goed weer en goed zicht te lopen, en de bovenste helft is waar de mist van Corvo hangt. Ligt de rand in dichte wolken als het busje aankomt, overweeg dan om ermee terug naar beneden te rijden: je ziet weinig van de uitzichten waar de wandeling om draait. De gemeente waarschuwt voor natte en gladde stukken. Draag schoenen met grip, neem water en zonbescherming mee, en een extra laag tegen de wind boven.
Vertel iemand voordat je vertrekt welke route je loopt en wanneer je bent begonnen. De markeringspalen zijn genummerd. Bel in noodgevallen 112 en geef het nummer van de laatste paal die je bent gepasseerd. Het toeristenbureau van Corvo is bereikbaar op +351 292 596 277.
Snelle antwoorden
Hoe lang is het Cara do Índio-pad? 10,3 km, ongeveer drie uur, van het uitkijkpunt van de Caldeirão naar beneden tot Praia da Areia in Vila do Corvo.
Is het zwaar? De moeilijkheid is gemiddeld. Het gaat grotendeels bergaf, in totaal ongeveer 550 meter daling, en het stuk onder de rots van Cara do Índio is steiler en glad als het nat is.
Kan ik het doen op een dagtrip vanaf Flores? Ja, als je naar de krater rijdt en naar beneden loopt. Met de vijf uur die de boot in september en oktober 2026 je geeft, past het op zichzelf, maar niet samen met de kraterronde.
Heb ik een gids nodig? Nee. De route is gemarkeerd en de officiële gps-track kun je gratis downloaden. Loop hem bij helder weer en neem water mee.
Azores Guide
Auteur
Meer reistips
Wilde planten op Corvo: het natuurpark, de kratermoerassen en de zeldzame endemen
Corvo heeft naar verhouding meer endemische planten dan elk ander eiland van de Azoren. Hoe het natuurpark (2006), het UNESCO-biosfeerreservaat (2007) en het Natura 2000-gebied ze beschermen, de veenmosmoerassen op de bodem van de Caldeirão, de heide en ceder langs de afdaling van PR01COR, de klifplanten, het in 2014 herontdekte Azorenvergeet-mij-nietje, de endemische vlinder die alleen op Corvo en Flores voorkomt, en hoe je kijkt zonder schade aan te richten.
Geschiedenis en legendes van Corvo: de stenen ruiter, de Carthaagse munten, de piraten en het belastingverzoek van 1832
Het verhaal achter wat je in Vila do Corvo ziet: de stenen ruiter die naar het westen wees en die Damião de Góis in 1567 beschreef, de Carthaagse munten die in 1749 gevonden zouden zijn, de piratenaanval van 1632 die Onze-Lieve-Vrouw der Wonderen haar naam gaf, het verzoekschrift van 1832 waarmee de geldbelastingen van het eiland werden afgeschaft, en de walvisvaarders en emigranten die volgden. Plus waar je het kunt zien, met de zomertijden van Casa do Tempo voor 2026.
Corvo bij nacht: donkere hemel, sterren kijken en de lichten uit voor de pijlstormvogels
Wetenschappers die de nacht op Corvo sinds 2021 meten, noemen het binnenland van het eiland vrijwel vrij van lichtvervuiling, en het Portugese instituut voor astrofysica rekent de Caldeirão tot de beste plekken van het land voor de nachthemel. Waarom je moet overnachten om het te zien, waar je moet kijken, wat de mist betekent, het doven van de straatverlichting eind oktober voor jonge Kuhls pijlstormvogels (27 oktober tot 9 november in 2024), en wat je doet als er een voor je voeten landt.