Waar je zwemt op een eiland met bijna geen zand: geïmporteerde stranden, zwarte kiezels, lavapoelen en gemeentelijke lido's.
De Azoren zijn vulkanische eilanden, dus de kust bestaat uit kliffen en rotsblokken in plaats van zand. Wat ze in plaats daarvan hebben, zijn drie soorten zwemplekken, en welke je kiest bepaalt je middag: baaien met zwart vulkanisch zand, natuurlijke zwembaden die de Atlantische Oceaan vult en ververst, en aangelegde zeewaterbaden met trappen de open zee in. Een kust die op de deining ligt, gaat vaak dicht; de beschutte kant van hetzelfde eiland is op dezelfde dag kalm.
Vitor Oliveira from Torres Vedras, PORTUGAL · CC BY-SA 2.0
Zona Balnear do Negrito
Angra do Heroísmo
ZwemplatformBlauwe Vlag
Terrassen en poelen naast een 16e-eeuws fort in São Mateus da Calheta.
Het Forte do Negrito staat op de landpunt boven de badplek, een van de kustbatterijen die rond het eiland lagen, en je zwemt vanaf lavaplateaus en trappetjes eronder. Er is een bar, een grasveld en zoveel vlakke rots dat het niet druk aanvoelt, ook niet als de parkeerplaats vol is.
Goed om te weten: Het ligt tien minuten van Angra en aan de busroute, en daarmee is het de praktische zwemplek voor wie zonder auto in de stad logeert.
De eigen badplateaus van Angra do Heroísmo, een korte wandeling ten westen van het centrum.
Silveira is de zwemplek van de stad: aangelegde terrassen en trappetjes op de rotsen net buiten de baai, onder de westrand van de stad en met zicht op Monte Brasil. Het is klein, het is stedelijk, en het is de reden dat niemand in Angra het gebrek aan een stadsstrand een probleem vindt.
Goed om te weten: Vanuit de oude stad in een kwartier te lopen, en dat geldt voor geen enkele andere badplek op Terceira.
Het grootste zandstrand van de Azoren, langs de hele baai van Praia da Vitória.
Praia da Vitória is naar zijn strand genoemd, en het strand is de reden dat de stad als badplaats werkt: een lange strook licht zand in een baai die door twee golfbrekers wordt afgesloten, met de boulevard, de jachthaven en de bars van de stad er direct achter. Het is het enige strand op de Azoren waar het water betrouwbaar vlak is, en daarom gaan gezinnen van het hele eiland hierheen.
Goed om te weten: Parkeren kan gratis langs de boulevard; de zuidelijke helft bij de jachthaven is het beschutte deel, de noordelijke helft krijgt alle deining die langs de pier komt.
Het kleine strand aan de noordkant van de baai van Praia da Vitória.
Prainha is de rustigere helft van dezelfde baai: een kort stuk zand onder de heuvel, van het hoofdstrand gescheiden door rotsen, met in het seizoen een eigen bar en strandwacht. Het ligt op vijf minuten lopen van het centrum en is, juist vanwege dat korte stukje lopen, altijd minder druk dan Praia Grande.
Goed om te weten: Hetzelfde water als Praia Grande, een derde van de mensen – ga hier in augustus heen en loop over de boulevard naar de bars.
Getijdenpoelen en een helling in een vissersdorp aan de oostkust.
Porto Martins is een levend dorp met een badplek die naast de haven in de rotsen is gebouwd: poelen, trappetjes naar diep water, een terras en een restaurant met uitzicht op het Ilhéu das Cabras. Bij westenwind, en dat is het grootste deel van het jaar, ligt het in de luwte, en het is de plek waar Angra naartoe gaat als de zuidkust onrustig is.
Goed om te weten: De twee Cabras-eilandjes recht voor de kust zijn een beschermde zeevogelkolonie en een van de duikplekken van het eiland; de boten vertrekken hiervandaan en vanuit Angra.
Een kiezelbaai aan de zuidoostkust, en het toneel van de slag van 1581.
In de baai van Salga werd in 1581 een Spaanse landingsmacht verslagen – door de eilanders en, zo gaat het verhaal, door een kudde losgelaten runderen – en een monument boven de kust vertelt het. De badplek ligt op grijze kiezels en rotsen, met een kleine bar, een parkeerplaats en een helling, beschut door de landtongen aan weerszijden.
Goed om te weten: Kiezels, geen zand: schoenen helpen bij het erin gaan, en binnen een paar meter van de kant is het water al diep.
De bekendste lavapoelen van de Azoren, in de zwarte rotsen onder de wijngaarden van Biscoitos.
Een reeks poelen in een grillig veld van aa-lava – biscoitos, koekjes, noemen de eilanders dit soort grond – met betonnen looppaden, trappetjes en kleedkamers ertussendoor. De zee stroomt over de rotsen naar binnen en vult ze steeds bij, en direct erboven beginnen de ommuurde verdelho-wijngaarden waar de wijn van het eiland vandaan komt.
Goed om te weten: Het ligt aan de noordkust, dus bij flinke noordelijke deining gaat het gewoon dicht; op een kalme dag is het de allerbeste zwemplek van Terceira. Het wijnmuseum ligt een paar honderd meter verderop aan de weg.
Vitor Oliveira from Torres Vedras, PORTUGAL · CC BY-SA 2.0
Zona Balnear das Quatro Ribeiras
Praia da Vitória
Natuurlijke zwembadenBlauwe Vlag
Rotspoelen en een bar aan de noordkust, onder de molens van Quatro Ribeiras.
Een kleinere en rustigere versie van Biscoitos, tien minuten verder naar het oosten langs dezelfde kust: poelen in de lava, een betonnen terras, een strandbar en een parkeerplaats boven aan de trap. De kliffen hier zijn de zuilenbasalt die het wandelpad PR02TER oversteekt, en een eindje naar het westen valt een waterval op de rotsen.
Goed om te weten: Kom op een warme zondag vroeg – de parkeerplaats is klein en de eilanders kennen hem beter dan de bezoekers.
Vitor Oliveira from Torres Vedras, PORTUGAL · CC BY-SA 2.0
Zona Balnear das Cinco Ribeiras
Angra do Heroísmo
ZwemplatformBlauwe Vlag
Betonnen terrassen en een helling in een haventje ten westen van Angra.
Geen zand: je zwemt vanaf terrassen en trappetjes rond het haventje van Cinco Ribeiras, met een bar erboven en zicht op het westelijke deel van de zuidkust. Het water is helder en direct vanaf de treden diep, en de terrassen vangen de middagzon zolang die er is.
Goed om te weten: Een van de twee beste instappen om te snorkelen op het eiland – de andere is Negrito, vijf minuten verder naar het oosten over dezelfde weg.
Voorzieningen en toezicht door strandwachten volgen het gemeentelijke badseizoen, dat ongeveer van mei tot oktober loopt en per gemeente verschilt. Een rode vlag is een afsluiting, geen waarschuwing: het betekent dat de zee meer is dan de strandwachten aankunnen.
